In de zuidelijke Rhône draait alles om grenache: aan deze druif dankt Châteauneuf-du-Pape zijn warmte en Cairanne zijn royale fruit. Hij houdt van zon, wind en schrale bodems, precies wat de door de mistral gegeselde heuvels daar bieden. Onze grenache-adressen zijn de fine fleur van de streek: Roger Sabon met klassieke Châteauneuf-du-Pape en Domaine de Durban hoog boven Beaumes-de-Venise. In Spanje heet dezelfde druif garnacha.
Hoe smaakt grenache?
Rijp rood fruit — aardbei, kers, pruim — met garrigue-kruiden als tijm en rozemarijn, witte peper en een warme, ronde afdronk. Weinig kleur maar veel souplesse. In assemblages met syrah en mourvèdre komt daar donker fruit en structuur bij; met rijping ontwikkelt grenache tonen van kirsch en leer.
Wat schenkt u erbij?
Een Provençaalse daube met olijven en grenache zijn streekgenoten aan tafel. De kruidige warmte spiegelt gegrild of gestoofd lam perfect, en gerijpte Châteauneuf naast hert of wild zwijn is een herfstklassieker.
Waarom staat grenache zelden op het etiket?
In de Rhône benoemt men de plaats, niet de druif: Châteauneuf-du-Pape, Cairanne en Gigondas zijn vrijwel altijd grenache-gedomineerde assemblages.
Waarin onderscheidt een cru als Cairanne zich van Côtes du Rhône?
Strengere regels, lagere opbrengsten en specifieker terroir: meer concentratie en karakter, terwijl de prijssprong naar Châteauneuf uitblijft. Cairanne is de slimme middenweg.